ROWEREM WOKÓŁ GRODKOWA

TRASA 4 – Z GRODKOWA DO KOPIC I NAD NYSĘ KŁODZKĄ

 --->MAPA TRASY<---

CHARAKTERYSTYKA TRASY

Rodzaj trasy:                                    turystyczna, łatwa

Długość trasy:                                  33,0 / 22,3 / 38,4 km

Czas przejazdu:                               2,0 – 3,0 / 1,5 – 2,5 / 2,5 – 3,5 h

Drogi asfalt/bruk:                           26,6 / 22,1 / 38,2 km

Drogi gruntowe:                             6,4 / 0,2 / 0,2 km

Suma podjazdów:                          20 m

Suma zjazdów:                                20 m

Najwyższy punkt:                           171 m n.p.m.

Najniższy punkt:                             155 m n.p.m.

Dojazd samochodem:                  Grodków, parking w Rynku

Dojazd pociągiem:                         stacje Grodków Śląski, Lipowa Śląska (linia kolejowa Brzeg - Nysa)

Kolejna propozycja łatwej, rodzinnej wycieczki. Trasa oferuje zarówno coś dla miłośników zabytków (Grodków, niezwykły pałac w Kopicach, pałac w Osieku Grodkowskim) jak i atrakcje przyrodnicze (lasy koło Osieka Grodkowskiego, rezerwat przyrody „Kokorycz”, rezerwat przyrody „Dębina”, Jezioro Głębocko). W lecie warto skorzystać z kąpieli na strzeżonym kąpielisku z piaszczystą plażą w ośrodku wypoczynkowym „Leśna Przystań” nad Jeziorem Głębockim. Trasa posiada dwa warianty dodatkowe – skrót Żelazna – Grodków oraz pętlę leśną wokół Osieka Grodkowskiego, wydłużającą przejechany dystans.

CIEKAWE MIEJSCA NA TRASIE

GRODKÓW

Miasto położone we wschodniej części woj. opolskiego, w powiecie brzeskim, będące siedzibą prężnie rozwijającej się gminy. Początki Grodkowa sięgają lat 1248-1249, kiedy to miała miejsce jego lokacja na prawie niemieckim. Nazwa miasta prawdopodobnie pochodzi od polskiej nazwy umocnionego osiedla, czyli grodu. Od czasów państwa Mieszka I do XIV w. okoliczne ziemie rządzone były przez Piastów. W drugiej połowie XIV w. powstało tu księstwo wchodzące w skład biskupstwa nyskiego. Podczas najazdów husyckich oraz wojny trzydziestoletniej miasto uległo licznym zniszczeniom. W drugiej połowie XVII w. za sprawą biskupa wrocławskiego Sebastiana von Rostocka (rodowitego grodkowianina), Grodków podniósł się z wojennych zniszczeń i nastąpił okres znacznego rozwoju gospodarczego. W 1810 r. skończyła się władza biskupów wrocławskich i Grodków stał się miastem królewskim podlegającym władzy pruskiej. Po II wojnie światowej znów stał się miastem polskim. Dzisiaj w Grodkowie warto zobaczyć otoczoną dawnymi murami starówkę. W jej obrębie podziwiać można zabytkowy ratusz, monumentalny kościół św. Michała Archanioła, zabytkowe baszty (Brama Ziębicka, Brama Lewińska, Baszta Więzienna) czy ruiny kościoła ewangelickiego. Warto zwrócić także uwagę na ciekawy wiatrak holenderski przy ul. Krakowskiej i stojącą nieopodal starą wieżę ciśnień. Położone w pobliżu murów miejskich, kameralne parki stanowią doskonałe miejsce na odpoczynek po wycieczce rowerowej.

GRODKÓW, RYNEK I RATUSZ

Stare miasto w Grodkowie, ze swoim układem urbanistycznym, wpisane jest do rejestru zabytków. Jego sercem jest Rynek ze stojącym pośrodku ratuszem. Pierwsza siedziba władz miejskich powstała prawdopodobnie w XIV lub XV w. i przetrwała do pożaru w 1549 r. Odbudowana w latach 1551-1557 r. ponownie spłonęła w największym grodkowskim pożarze z 1833 r.  Obecny ratusz powstał w 1840 r. według projektu architekta Philippiego z Opola. To późnoklasycystyczna budowla z gotycko-renesansową wieżą, zgodną z jej pierwotnym wyglądem. W sieni wmurowano tablicę z herbem biskupa Baltazara Promnitza i inskrypcją dotyczącą odbudowy ratusza w połowie XVI w. W przyziemiu zachował się gotycki portal z czasów powstania pierwszego ratusza. Dziś mieści się tu Urząd Stanu Cywilnego, biura instytucji publicznych i samorządowych oraz główna siedziba Miejskiej i Gminnej Biblioteki Publicznej w Grodkowie. Jej patronem jest urodzony w Grodkowie Józef Elsner, główny nauczyciel i mentor Fryderyka Chopina, którego popiersie znajduje się przed wejściem głównym do ratusza. W grodkowskim Rynku warto także zwrócić uwagę na kilka zabytkowych kamienic z XVIII / XIX w., z których najbardziej okazale prezentuje się stojąca przy północno-zachodnim narożniku dawna Gospoda Pod Trzema Koronami (obecnie restauracja Piast). 

GRODKÓW, FORTYFIKACJE MIEJSKIE

Pierwsze mury miejskie wzniesiono w Grodkowie w latach 1296-1301, za panowania księcia świdnickiego Bolka I. Do ich budowy posłużyły zebrane z pól kamienie narzutowe. Nieco później otoczono je fosą. Fortyfikacje miejskie były wielokrotnie niszczone, najbardziej podczas najazdów husyckich oraz wojny trzydziestoletniej. Do dziś przetrwały tylko ich fragmenty w północnej, wschodniej i zachodniej części starego miasta. Najciekawsze i najbardziej okazałe ich pozostałości to wysokie wieże: Brama Ziębicka, Brama Lewińska oraz mniejsza Baszta Więzienna. Bramę Ziębicką zbudowano w XIV w. i odnowiono w XIX i XX w. Jej korona składa się z półkolistych płytek, a na ścianach z każdej strony wieży znajdują się po dwa okna strzelnicze. Brama Lewińska stanęła prawdopodobnie w pierwszej połowie XIV w. Zwieńczona jest renesansową attyką i posiada okna strzelnicze na wschodniej i zachodniej ścianie. Baszta Więzienna powstała również w XIV w. i rozbudowano ją w XVI w. Obok stała nieistniejąca już wieża Bramy Wrocławskiej.

GRODKÓW, KOŚCIÓŁ ŚW. MICHAŁA ARCHANIOŁA

Stojący nieopodal grodkowskiego Rynku gotycki kościół to chyba najpiękniejszy zabytek miasta i najważniejsza, obok wieży ratusza, dominanta krajobrazu Grodkowa. Zbudowano go w 1268 lub 1269 roku. W drugiej połowie XIV w. nastąpiła znaczna rozbudowa świątyni. Bryła starego kościoła stała się prezbiterium, do którego dobudowano nową nawę główną i dwie nawy boczne. Obok postawiono dzwonnicę. W wiekach późniejszych budowla była często niszczona i poddawana odbudowie lub przebudowie. Przyglądając się dziś kościołowi, warto zwrócić uwagę na XIII-wieczne prezbiterium, zakrystię z przełomu XV-XVI wieku, późnobarokowy ołtarz główny z 1729 roku, barokową chrzcielnicę marmurową czy barokowy prospekt organowy.

GRODKÓW, RUINY KOŚCIOŁA EWANGELICKIEGO

Pierwsza gmina ewangelicka wraz z pierwszym ewangelickim kościołem powstały w Grodkowie w 1776 r. Kościół uległ zniszczeniu, a w jego miejscu w 1845 r. zbudowano kolejny, którego pozostałości stoją do dziś. To budowla neoromańska, trójnawowa, murowana z cegły, z wieżą wysoką na 39 metrów. Po 1946 r. kościół przez chwilę należał do katolików, po czym wrócił do gminy ewangelickiej. Jednak z powodu malejącej liczby wiernych, po kilkunastu latach zaprzestano odprawiania nabożeństw, a świątynia zaczęła popadać w ruinę.

GRODKÓW, WIATRAK TYPU HOLENDERSKIEGO

Dawny wiatrak stoi przy ul. Krakowskiej, niedaleko Parku Miejskiego Cegielnia. Zbudowano go prawdopodobnie na przełomie XVIII i XIX wieku. Obecnie znajduje się w dobrym stanie technicznym, nie posiada jednak skrzydeł, które zostały zdemontowane ze względu na zniszczenia. W latach 60. XX w. zaadaptowano go na potrzeby gastronomiczne i przez dekady działała w nim bardzo popularna restauracja.

KOPICE, ZAMEK I PARK, KOŚCIÓŁ PODWYŻSZENIA KRZYŻA ŚWIĘTEGO, MAUZOLEUM RODZINY SCHAFFGOTSCH 

Kopice to wieś położona na trasie Grodków–Opole, której historia w dokumentach sięga 1289 roku. Na przestrzeni wieków Kopice należały do wielu rodów, w tym von Borsnitz, von Beess, von Neckern oraz Heymann von Rosenthal. Przełomowym momentem dla miejscowości było przejęcie dóbr w 1859 roku przez Hansa Ulricha Schaffgotscha i jego żonę Joannę Gryczik von Schomberg-Godulla – dziewczynkę z ubogiej rodziny, która jako czterolatka zyskała miłość i gigantyczny, wielomilionowy majątek śląskiego „króla cynku” Karola Goduli. Schaffgotschowie, znani z dbałości o robotników i prostoty, stworzyli w Kopicach swoją główną siedzibę.

Głównym punktem miejscowości stał się pałac, który pierwotnie wzniesiono jako klasycystyczną rezydencję z inicjatywy barona Heinricha Kaspara von Sierstorpffa w latach 1783–1786. Po przejęciu majątku przez Schaffgotschów, w 1863 roku rozpoczęła się spektakularna przebudowa według projektu Carla Lüdecke, a później Carla Heidenreicha. Budowla zyskała baśniowy, staroniemiecki styl i stała się jedną z najwspanialszych rezydencji na Śląsku. Fasadę ozdobiono rzeźbami przodków (m.in. Sibotho i Hansa Ulricha z XVII wieku), a wokół rozpościerał się wielki park romantyczny ze stawem, sztuczną wyspą, chińskimi i greckimi pawilonami, świątynią Diany oraz oranżerią. Choć pałac przetrwał II wojnę światową, został doszczętnie zniszczony przez pożar pod koniec lat 50. XX wieku i popadł w ruinę. Obecnie nowy właściciel prowadzi intensywne prace, mające przywrócić pałacowi dawną świetność.

Ważnym elementem lokalnej architektury jest kościół parafialny. Pierwsza świątynia w Kopicach (pod wezwaniem św. Jadwigi) istniała już w latach 80. XVI wieku i po okresie władania przez ewangelików została oddana katolikom w 1627 roku. Obecny klasycystyczny kościół pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego wybudowano w latach 1802–1822. Jest to obiekt orientowany i salowy, zamknięty apsydą, którego fasadę i wieżę przekształcono w stylu neorenesansowym pod koniec XIX wieku. W jego wnętrzu zachowały się cenne zabytki: regencyjna ambona z pierwszej połowy XVIII wieku, obraz ołtarzowy Ukrzyżowanie z 1822 roku oraz neoklasycystyczne stalle i konfesjonały.

Tuż obok kościoła, po jego zachodniej stronie, znajduje się neoklasycystyczne mauzoleum rodziny Schaffgotsch, ufundowane w drugiej połowie XIX wieku. Budowla wzniesiona w formie greckiej świątyni stała się miejscem wiecznego spoczynku dla Joanny (zmarłej w 1910 roku) oraz Hansa Ulricha (zmarłego w 1915 roku). 

REZERWAT PRZYRODY „DĘBINA”

Leśny rezerwat przyrody położony jest nad Nysą Kłodzką, w okolicach wsi Głębocko i Kopice. Jego obszar to ponad 61 ha. Powstał w celu ochrony dawnej Puszczy Niemodlińskiej i występujących tu zbiorowisk grądowych i łęgowych o cechach naturalnych. W tutejszym drzewostanie dominują lipy, dęby i jesiony. Niektóre z ponad 150-letnich drzew osiągają 150 cm pnia. Z występujących tu roślin warto wymienić czosnek niedźwiedzi, śnieżyczkę przebiśnieg, pierwiosnka lekarskiego czy kruszynę pospolitą. Świat zwierząt reprezentują gołąb siniak, dzięcioły: zielonosiwy, czarny i średni, gronostaj oraz nietoperze: borowiec wielki, karlik większy, karlik drobny, gacek brunatny.

ŻELAZNA, KOŚCIÓŁ ŚW. JADWIGI

Żelazna to pięknie położona wieś, która ma do zaoferowania ciekawe przyrodniczo okolice. Występujący w sąsiedztwie las posiada szczególnie bogaty drzewostan i znajdują się w nim siedliska bociana czarnego. Najważniejszym zabytkiem wsi jest kościół św. Jadwigi z 1781 roku. To budowla późnobarokowa z wieżą zwieńczoną hełmem z chorągiewką, na której widnieje data ukończenia budowy. We wnętrzu warto zwrócić uwagę na ambonę z pierwszej połowy XIX wieku, drewniany chór muzyczny z przełomu XVIII i XIX wieku oraz późnobarokowe rzeźby św. Jadwigi oraz nieznanego biskupa. 

REZERWAT PRZYRODY „KOKORYCZ” 

Rezerwat ten położony jest na zachodnim brzegu Nysy Kłodzkiej i ma powierzchnię 44 ha. Obejmuje dobrze zachowane fragmenty grądów. W drzewostanie dominują lipy, graby i klony. Wśród innych roślin spotkać można wiele rzadkich i chronionych gatunków, m.in.: śnieżyczka przebiśnieg, pierwiosnek wyniosły, kokorycz pusta, kokorycz wątła, czosnek niedźwiedzi, czy dziurawiec kosmaty. Spośród występujących tu zwierząt dobrze poznano głównie ptaki, których występuje tu 47 gatunków.

JEZIORO GŁĘBOCKO, OŚRODEK „LEŚNA PRZYSTAŃ” 

Położone pomiędzy Głębockiem a Osiekiem Grodkowskim jezioro w rzeczywistości jest zalewem powstałym w dawnej kopalni piasku i żwiru. To najbardziej popularny akwen rekreacyjny w okolicy. Nad jego brzegami znajduje się ośrodek wypoczynkowy „Leśna Przystań”, który oferuje noclegi w domkach, pole kempingowe, dwie restauracje, korty tenisowe, boiska, place zabaw czy położoną bezpośrednio nad wodą saunę. Do dyspozycji gości jest piaszczysta, strzeżona plaża, wypożyczalnia sprzętu wodnego oraz wypożyczalnia rowerów. W pobliżu jeziora znajduje się położony nad Nysą Kłodzką, wartościowy przyrodniczo las, w którym utworzono rezerwat przyrody „Kokorycz”.

OSIEK GRODKOWSKI

Pierwsza wzmianka o Osieku pojawia się w 1260 r. w spisie dóbr cystersów z Kamieńca. Później, podobnie jak wszystkie okoliczne wsie, Osiek często przechodził w ręce kolejnych rodów szlacheckich z okolicy. W 1940 r. utworzono tutaj obóz pracy przymusowej, a więźniów wykorzystywano przy budowie autostrady do Wrocławia. Miejscowość może się pochwalić dwoma ciekawymi zabytkami – kościołem Najświętszej Marii Panny i pałacem.

OSIEK GRODKOWSKI, KOŚCIÓŁ NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY

Kościół zbudowano w drugiej połowie XIII stulecia w stylu gotyckim. Przebudowywano go w wieku XVI oraz w roku 1729, kiedy to nadano mu formę, w jakiej stoi do dziś. Z wcześniejszych budowli zachował się kamienny portal, barokowa polichromia, barokowa ambona z końca XVII wieku, późnobarokowy ołtarz główny z około 1700 roku, tabernakulum z 1737 roku, marmurowa chrzcielnica, drewniany chór oraz stalle z XVIII wieku.

OSIEK GRODKOWSKI, ZESPÓŁ PAŁACOWO-FOLWARCZNY 

Zespół pałacowo-folwarczny w Osieku powstał w XVIII wieku dla rodziny von Königsdorf. Początkowo pałac posiadał cechy stylu późnobarokowego. W trakcie przebudowy w latach 1877 – 1883 nadano mu styl neogotycki. Projektantem nowego pałacu był A. Lanner. Dziedziniec pałacu gruntownie przebudowano, a wnętrza poddano modernizacji. W czasach swojej świetności budowla zaliczana była do najpiękniejszych pałaców Górnego Śląska. Wokół rozciągał się park ze stawem, licznymi ścieżkami oraz rzeźbami inspirowanymi mitologią grecką i rzymską. Obecnie pałac jest własnością prywatną i nie jest udostępniony do zwiedzania. W zdziczałym parku zachowała się neogotycka kaplica grobowa właścicieli majątku.

LIPOWA, KOŚCIÓŁ ŚW. MARCINA BISKUPA

Lipową założono w drugiej połowie XIII w. i była ona wtedy własnością cystersów z Kamieńca. W późniejszych stuleciach wieś przechodziła w ręce kolejnych rodów szlacheckich. Najcenniejszym obiektem zabytkowym wsi jest kościół św. Marcina Biskupa, który w obecnej formie stanął tu na przełomie XV i XVI stulecia. To gotycka budowla z kaplicą z XVIII w. i zakrystią z 1835 roku. Główną ozdobą wnętrza jest ołtarz główny w stylu regencyjnym oraz barokowe obrazy. Najstarszymi elementami świątyni są płyty nagrobne z XVI, XVII i XVIII wieku. Obok kościoła stoi plebania z 1817 roku.

SKRÓCONY PRZEBIEG TRASY

GRODKÓW (Rynek – ul. Sienkiewicza – ul. Krakowska) • droga wojewódzka 385 • KOPICE • rezerwat przyrody „Dębina” • DĘBINA • ŻELAZNA • GŁĘBOCKO • rezerwat przyrody „Kokorycz” • Jezioro Głębocko • OSIEK GRODKOWSKI • LIPOWA • GOLA GRODKOWSKA • TARNÓW GRODKOWSKI • GRODKÓW (ul. Wiejska – ul. Wrocławska – ul. Słowackiego – ul. Ligonia – ul. Warszawska – Rynek)

SZCZEGÓŁOWY PRZEBIEG TRASY

0,0 km • Grodków – Żelazna

Długość odcinka – 16,0 km

Wycieczkę rozpoczynamy na Rynku w Grodkowie. Kierujemy się ul. Sienkiewicza na południe i jedziemy do ronda. Zjeżdżamy z niego trzecim zjazdem (ul. Krakowska). Po chwili po lewej stronie drogi mijamy wiatrak typu holenderskiego, a za nim zabytkową wieżę ciśnień. Półtora kilometra dalej opuszczamy miasto i na skrzyżowaniu z jego obwodnicą skręcamy w lewo, na drogę wojewódzką 385. Niecałe 5 km dalej docieramy do Kopic. Gdy wjedziemy do zagajnika, w którym droga główna skręca w lewo, kierujemy się prosto drogą gruntową przez zabytkową bramę do pałacowego parku. Przejeżdżamy przez mostek na Starej Strudze i skręcamy w lewo, jadąc dalej wzdłuż brzegu stawu w stronę pałacu w Kopicach. Po lewej stronie mijamy zabudowania dawnego folwarku. Przy pałacu skręcamy łagodnie w prawo, po czym skręcamy w lewo i za chwilę znów w prawo. Po lewej stronie drogi mijamy Mauzoleum Schaffgotschów (właścicieli kopickiego pałacu) oraz zabytkowy kościół Świętego Krzyża. Gdy dojedziemy z powrotem do drogi wojewódzkiej 385, wjeżdżamy na nią w prawo. Półtora kilometra dalej, przed mostem na Nysie Kłodzkiej, skręcamy w lewo na szutrową drogę, która prowadzi nas do lasu, gdzie jest oznaczona jako dojazd pożarowy 178. Jedziemy teraz malowniczą leśną ścieżką wzdłuż Nysy Kłodzkiej, która płynie schowana wśród drzew po prawej stronie drogi. Dwa kilometry dalej dojeżdżamy do rezerwatu przyrody „Dębina”, przy którym skręcamy w lewo (nadal dojazd pożarowy 178) i po chwili mijamy leśną osadę Dębina. Na skrzyżowaniu za osadą kierujemy się prosto, wjeżdżając na szlak turystyczny Nyska Droga św. Jakuba, który towarzyszył nam będzie do Głębocka. Za lasem szlak zakręca w prawo i zmierza do Żelaznej, gdzie możemy się zatrzymać na odpoczynek przy zabytkowym kościele św. Jadwigi. W Żelaznej możemy też skrócić wycieczkę i wrócić prosto do Grodkowa (opis przejazdu w dalszej części).

16,0 km • Żelazna – Grodków

Długość odcinka – 17,0 km

Za kościołem w Żelaznej skręcamy w prawo i jedziemy do Głębocka. Tuż przed mostem na Nysie Kłodzkiej opuszczamy Nyską Drogę św. Jakuba i skręcamy w lewo. Na pobliskim rozwidleniu dróg skręcamy w prawo (dojazd pożarowy 37) i wjeżdżamy wąską, asfaltową drogą w głąb lasu. Na jego początku mijamy rezerwat przyrody „Kokorycz”. Kilometr dalej droga zakręca w lewo, a 400 m dalej w prawo. Na tym drugim zakręcie jedziemy prosto, drogą szutrową. Kierując się asfaltową drogą w prawo, możemy wydłużyć wycieczkę o leśną pętlę wokół Osieka Grodkowskiego (opis przejazdu w dalszej części).

Gdy, zgodnie z trasą główną, zjedziemy z asfaltowej, leśnej drogi, jedziemy ok. 300 m i widzimy przed sobą szlaban z napisem „teren prywatny”, przez który mogą przejechać klienci ośrodka wypoczynkowego „Leśna Przystań”. Wizyta w nim to doskonała okazja do odpoczynku przy zimnych napojach lub smacznym obiedzie.

Na terenie ośrodka „Leśna Przystań” skręcamy w prawo, wyjeżdżając z niego główną drogą. Poruszamy się cały czas prosto, aż dotrzemy do Osieka Grodkowskiego. Tu skręcamy w prawo, w stronę kościoła Najświętszej Marii Panny. Przy kościele skręcamy w prawo. Na wprost prowadzi droga dojazdowa do pałacu (nie jest udostępniony do zwiedzania), my jednak od razu skręcamy w lewo. Po przejechaniu 5,6 km docieramy do Lipowej, gdzie przy kościele św. Marcina Biskupa skręcamy w lewo. Trzymając się głównej drogi, opuszczamy Lipową i po chwili mijamy Golę Grodkowską. Trzysta metrów dalej wjeżdżamy do Tarnowa Grodkowskiego, gdzie skręcamy łagodnie w prawo, poruszając się cały czas główną drogą. Przy kościele św. Anny skręcamy w lewo i po chwili wjeżdżamy do Grodkowa. Na skrzyżowaniu z ul. Wrocławską skręcamy w lewo. Następnie skręcamy w prawo, w ul. Słowackiego i w lewo, w ul. Ligonia. Kierujemy się cały czas prosto, przejeżdżając po chwili przez bramę w budynku, za którą skręcamy w lewo i wjeżdżamy do Rynku, gdzie kończy się nasza wycieczka.

SKRÓT ŻELAZNA - GRODKÓW

Trasa krótsza o 10,7 km. Całkowita długość trasy: 22,3 km.

Gdy dojedziemy do Żelaznej, przy kościele św. Jadwigi kierujemy się prosto. Na następnym skrzyżowaniu skręcamy w lewo, na drogę, która doprowadzi nas do Grodkowa. Tu skręcamy w prawo, na ul. Krakowską i jedziemy do ronda. Z ronda zjeżdżamy drugim zjazdem (ul. Sienkiewicza) i po chwili kończymy wycieczkę w grodkowskim Rynku.

PĘTLA LEŚNA OSIEK GRODKOWSKI

Trasa dłuższa o 5,4 km. Całkowita długość trasy: 38,4 km.

Gdy za Głębockiem wjedziemy do lasu i rezerwatu przyrody „Kokorycz”, trzymamy się cały czas wąskiej, asfaltowej drogi. W pewnym momencie (700 m od wjazdu w głąb lasu) droga zakręca w lewo, a 500 m dalej w prawo. Półtora kilometra dalej, w lesie po prawej stronie drogi, znajduje się teren średniowiecznego grodziska. Dwa kilometry dalej dojeżdżamy do skrzyżowania, na którym asfaltowa droga skręca w prawo, a my w lewo, jadąc dalej szeroką i równą drogą szutrową. Po niecałych 2 km skręcamy w lewo na skrzyżowaniu dróg leśnych, jedziemy ok. 1,5 km i dojeżdżamy do skrzyżowania z asfaltową drogą. W lewo prowadzi droga dojazdowa do ośrodka wypoczynkowego „Leśna Przystań”, a w prawo trasa główna naszej wycieczki w kierunku Osieka Grodkowskiego.

Przebieg trasy, opisy, zdjęcia i mapa:

Przemysław Supernak, SuperGlob